بسته

بیماری صرع و ازدواج؛ آیا با این بیماری می‌توان ازدواج کرد؟

تاثیر بیماری صرع بر ازدواج

انگیزه | صرع یکی از بیماری‌های شایع در سطح جهان است که غالباً با تشنج‌های شدید همراه است. این بیماری ازدواج را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در صورت ابتلای خود یا کسی که قصد دارید با او ازدواج کنید، پیش از ازدواج اطلاعات خود در مورد این بیماری و تاثیری که بر رابطه‌اتان خواهد داشت را افزایش دهید.

 

بیماری صرع و ازدواج

خواسته اصلی بیماران مبتلا به صرع، داشتن یک زندگی عادی و شبیه به دیگران است. فرد مبتلا به این بیماری می‌بایست در جامعه به عنوان یک فرد کامل با محدودیت‌های اجتناب‌ناپذیری که از این بیماری نشات می‌گیرد، پذیرفته شود. اشخاص مبتلا به بیماری صرع، در مسیر زندگی خود با روابط فراوانی نظیر رابطه با والدین، روابط طول تحصیل، روابط مربوط به توان‌بخشی و… مواجه می‌شوند. البته می‌توان گفت، مهم‌ترین چالش در زندگی بیماران به صرع، ازدواج یا پدر و مادر شدن است. سوال این است که آیا این بیماری بر ازدواج و روابط بین اشخاص تأثیرگذار است؟

تشنج یکی از علائم فیزیکی ابتلا به بیماری صرع است، باید به این نکته توجه داشت که این بیماری ممکن است برای فرد مبتلا و شریک زندگی او آثاری جدی‌تر از این نشانه‌ی فیزیکی به دنبال داشته باشد. شماری از بیماران مبتلا به صرع، از روابط خوبی با همسرشان برخوردار نیستند. از این رو، صرع می‌تواند بر روابط بین زوجین، تأثیرگذار بوده و برای آن‌ها مشکلات جنسی را نیز به همراه داشته باشد که البته راه‌های گوناگونی جهت مدیریت مشکلات ناشی از این بیماری وجود دارد.

افراد فراوانی هستند که حملات تشنج را به سادگی رد می‌کنند، ولی تشنج ممکن است هم برای فرد مبتلا و هم برای اطرافیان او ترسناک، شوکه کننده و غیرقابل پیش بینی باشد. حتی این امکان وجود دارد که فکر کردن به زمانی که شریک زندگی شما دچار تشنج می‌شود برای شما دشوار باشد، به خصوص فکر کردن به این که همسر شما زمان تشنج چه حالتی داشته است و هر دوی شما چه احساسی را تجربه خواهید. از طرفی این ترس وجود دارد که دوباره این اتفاق رخ دهد.

تشنج صرع و ازدواج

تعدادی از اشخاص در زمان وقوع حمله صرع، تمایل ندارند با همسرشان تنها باشند یا از قرار گرفتن در شرایط و مکانی که حمله‌ی قبلی در آن جا اتفاق افتاده است، واهمه دارند. این مکان ممکن است یک مکان خصوصی مانند تخت خواب باشد و یا جایی باشد که با عشقشان خلوت کرده بودند و این اتفاق رابطه‌اشان را با تنش مواجه کرده است.

این احتمال وجود دارد که رویارویی با این مسئله دشوار باشد یا از ترس اینکه باعث ناراحتی شریک زندگی‌تان شوید نتوانید با او درباره این مسئله صحبت کنید. ولی بهتر است حتماً در این مورد با شخصی که مورد اعتماد است صحبت کنید و از او راهنمایی بخواهید.

 

بیماری صرع و رابطه جنسی

می‌بایست به این نکته توجه داشته باشید، چه از نظر جنسی فعال باشید یا نه، در هر صورت مسائل جنسی در برهه‌ای از زندگی دارای اهمیت بسیار زیادی است. تعداد زیادی از اشخاص مبتلا به بیماری صرع، مشکل حادی با سکس ندارند، اما باید توجه داشت که در تعدادی از موارد بیماری صرع ممکن است بر زندگی جنسی آن‌ها تأثیرگذار باشد.

به طور غریزی میل جنسی احساسی است که می‌تواند شما را به سمت رابطه جنسی سوق دهد و برانگیختگی جنسی می‌تواند تعبیری از تغییرات فیزیکی در بدن شما باشد، مانند حالت نعوظ که در کمک به رابطه جنسی می‌تواند مؤثر باشد. میل جنسی و برانگیختگی جنسی ممکن است به دلایل متعددی در زنان و مردان کاهش یابد؛ از جمله عواملی چون اضطراب، استرس، بی‌حالی، بیماری، مصرف الکل و مواد مخدر، افسردگی، اضطراب، اشتغال ذهنی و غیره. چنانچه مشکلات مربوط به رابطه جنسی را به عنوان یک ضعف یا شکست در خود تلقی کنید، می‌تواند شما را از نظر روحی بسیار تحت فشار قرار دهد و شما را از دریافت کمک حرفه‌ای باز می‌دارد.

بیماری صرع و رابطه جنسی

تحقیقات و بررسی های انجام شده حاکی از این است که بیش از نیمی از مردان مبتلا به بیماری صرع و یک سوم زنان مبتلا به این بیماری، بروز مشکلاتی در رابطه جنسی خود را بیان کرده‌اند. از شایع‌ترین مشکلات در این زمینه می‌توان، کاهش علاقه‌ی جنسی و اختلال در نعوظ، کاهش علاقه به رابطه جنسی، مشکل در رسیدن به ارگاسم، خشکی واژینال یا رابطه جنسی دردناک را بیان کرد. اکثر این مشکلات ممکن است بیش از یک علت داشته باشند، ولی دلایل فیزیکی آن به صورت زیر است:

  • بخش‌هایی از مغز که عمل جنسی را مدیریت می‌کند، با صرع مختل می‌شود. به عنوان مثال، در اشخاص دچار به بیماری صرع لوب گیجگاهی، یکی از عوارض می‌تواند اشکال در نعوظ باشد.
  • همچنین این احتمال وجود دارد که هورمون‌هایی که میل جنسی و برانگیختگی را افزایش می‌دهند، بیماران مبتلا به صرع را تحت تأثیر خود قرار دهند.
  • تعدادی از دارو‌های مرتبط با بیماری صرع، سطح هورمونی را کاهش داده یا تأثیرات ناشی از این هورمون‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. عوارض جانبی تعدادی از این دارو‌ها باعث کم شدن تمایل به رابطه جنسی و یا مشکلات مربوط به برانگیختگی می‌شود. از طرفی خستگی، اختلال خواب و افسردگی نیز که از عوارض ناشی از این داروهاست ممکن است بر رابطه جنسی اثرسوء داشته باشد.

تاثیر داروهای صرع بر رابطه جنسی

در مجموع، ما غالباً وقتی به رابطه جنسی تمایل داریم که حس راحتی و آرامش داشته باشیم. اعتماد به نفس کم، عزت نفس کم، احساس کامل نبودن و یا استرس قادر است در اکثر مسائل مرتبط با ازدواج و رابطه جنسی شما اثر داشته باشد. چنانچه بیماری صرع در شما سبب می‌شود که احساس صدمه پذیری، وحشت، عصبانیت و درماندگی کنید و یا تحت فشار روحی قرار بگیرید، این عوامل می‌تواند تا حد زیادی بر زندگی شما به خصوص در قسمت جنسی آن اثر بگذارد. آثار جسمی و عاطفی تشنج نظیر مدت زمان لازم جهت بازیافتن، مواجهه با خستگی، استرس و غیره، همچنین ممکن است بر تمایل شما به رابطه جنسی اثر بگذارد.

پزشک معالج شما،‌کمک خواهد کرد تا دریابد آیا مشکلات جنسی شما تحت تأثیر احساساتتان است یا به بیماری صرع و داروهایی که مصرف می‌کنید، ارتباط دارد. پزشک اعصاب به شما در بهبود رابطه جنسی و حل مشکلاتی که به صورت مستقیم به بیماری صرع ارتباط دارد کمک می‌کند. در همه حال با همسر خود و پزشک معالجتان در ارتباط باشید تا بتوانید تا حد ممکن عوارض ناشی از بیماری صرع بر ازدواجتان را کم کنید.

 

مقابله با مشکلات ناشی از بیماری صرع و ازدواج

از آن جایی که همه افراد با یکدیگر متفاوت هستند. از این رو، از میان روش‌های بسیاری که برای مقابله با مشکلات مربوط به بیماری صرع و ازدواج وجود دارد، ممکن است که هر روش برای فرد خاصی مؤثر واقع شود.

بسیاری از افراد مبتلا به بیماری صرع، به مراقب احتیاجی ندارند، اما در برخی موارد ممکن است به مراقبت و حمایت نیاز داشته باشند، به خصوص در هنگامی که این افراد دچار حمله‌ی تشنج می‌شوند. این مراقبت‌ها از اشخاص مبتلا به این بیماری، می‌تواند شامل اقداماتی نظیر کمک کردن به شخص بیمار در بلند شدن یا دادن به موقع دارو‌های مورد نیازش به او و یا یاری به او در بعضی از فعالیت‌ها باشد تا در حد امکان به این شخص آسیبی نرسد. در این شرایط حمایت کردن از شریک زندگیتان، باعث می‌شود شما به هم نزدیک‌تر و از روابط صمیمی تری برخوردار شوید. اما بعضی از اشخاص مبتلا به این بیماری ممکن است این‌گونه تصور کنند که این بیماری بر حس مستقل بودن آن‌ها تأثیر خواهد داشت. در چنین شرایطی می‌بایست این نکته را در نظر داشته باشید که هرکسی در طول زندگی‌اش به کمک نیاز دارد، چه در این لحظه و چه در زمان‌های بعد.

بحث درباره بیماری صرع و ازدواج و تأثیرات آن بیماری بر رابطه زوجین، می‌تواند سبب صمیمیت بیشتر شود، اما بعضی اوقات این احتمال وجود دارد که یکی از دو نفر تمایلی به صحبت کردن درباره این موضوع نداشته باشد. ولی توجه داشته باشید که در رابطه با احساساتتان با شریک زندگی خود صادق باشید.

گفتگوی زوج در مورد بیماری صرع و ازدواج

شماری از افراد برای ساده‌تر کردن مشکل خود، از بیان شوخی استفاده می‌کنند و اجازه نمی‌دهند که بیش از اندازه در این زمینه احساساتی شوند. هم چنین تعدادی از افراد هستند که میان صحبت کردن مرتبط با صرع و دیگر مسائل تعادل ایجاد می‌کنند.

همچنین این احتمال وجود دارد که تعدادی از افراد به کمک یک متخصص در رابطه با ازدواجشان احتیاج داشته باشند. از این رو می‌بایست جهت زوج درمانی و مشاوره ازدواج به فردی متخصص مراجعه کرده و از وی راهنمایی بخواهند.

 

واقعیت‌هایی که باید به عنوان همسر مبتلا به صرع بدانید

  • بیشتر تشنج‌ها به صورت اتفاقی و بدون هشدار و اطلاع قبلی پیش می‌آید.
  • این تشنج‌ها زمان کوتاهی طول می‌کشند (چند ثانیه یا دقیقه) و خودشان متوقف می‌شوند.
  • تشنج‌ها می‌توانند در هر فردی به صورت متفاوت از فرد دیگر بروز پیدا کند.
  • تنها آگاهی یافتن از اینکه فردی مبتلا به بیماری صرع است، تعیین نمی‌کند که صرع او به چه گونه‌ای است یا اینکه چه تشنجاتی را به همراه دارد.
  • زمانی که تشنج‌ها به‌ عنوان بزرگ یا کوچک نامیده می‌شوند، به این منظور نیست که طی تشنج برای فرد چه اتفاقی خواهد افتاد.
  • در همه تشنج‌ها حرکات جنبشی و لرزشی مشاهده نمی‌شود. تعدادی از افراد طی یک تشنج تنها دچار حالت بهت و گیجی می‌شوند.
  • تعدادی از افراد زمانی که بیدار هستند به تشنج مبتلا می‌شوند که آن را تشنج بیداری می‌نامند. شماری از افراد نیز در زمان خواب دچار تشنج خواهند شد که به آن تشنج خواب یا تشنج شبانه گفته می‌شود. باید دقت داشته باشید که این اسامی نوع تشنج را تعیین نمی‌کنند و تنها اشاره به زمان اتفاق افتادن تشنج‌ها دارند.
  • این احتمال وجود دارد که در هنگام وقوع تشنج جراحات و آسیب‌های جسمانی به بیمار وارد شود، ولی بیشتر افراد به خودشان آسیب نمی‌زنند و نیازی نیست که برای این موضوع به پزشک مراجعه کنند.

بیماری صرع و ازدواج

بیماری صرع چیست؟

بیماری صرع (epilepsy) اختلالی مغزی است که با تشنج‌های متوالی در طول زندگی همراه است. تشنج‌ها غالباً به‌عنوان تغییر یک‌باره رفتار به علت تغییر موقت در عملکرد الکتریکی مغز تعریف می‌شوند. مغز در حالت عادی و نرمال خود به‌ صورت مکرر ایمپالس‌های الکتریکی کوچکی را در یک الگوی منظم تولید می‌کند. این ایمپالس‌ها در طول نورون‌ها حرکت کرده و از راه ناقل‌های عصبی (نوروترانسمیتر) به تمامی بدن انتقال پیدا می‌کنند. بقراط، فیلسوف مشهور یونانی اولین دانشمندی بود که پی برد صرع در مغز شروع می‌شود.

بیماری صرع

در صرع ریتم‌های الکتریکی مغز نامتوازن شده و همین موضوع باعث به وجود آمدن تشنج‌های مداوم در فرد بیمار می‌شود. در بیماران دارای تشنج، الگوی الکتریکی نرمال با استفاده از انفجارهای هم‌زمان و یک‌باره انرژی الکتریکی که امکان دارد به صورت کوتاه روی هوشیاری، حرکات یا احساسات اثر کنند، دچار اختلال می‌شود. غالباً بیماری صرع بعد از اینکه فردی دارای حداقل دو تشنج باشد که به دلیل شناخته شده‌ی پزشکی دیگری مانند ترک الکل یا کاهش شدید قند خون به وجود نیامده باشد، تشخیص داده می‌شود.

در صورتی که تشنج‌ها از یک منطقه‌ی مخصوص از مغز نشآت بگیرند، علائم اولیه تشنج می‌تواند منعکس‌کننده‌ی عملکرد آن منطقه باشد. لازم به ذکر است که قسمت راست مغز، سمت چپ بدن را کنترل می‌کند و بخش سمت چپ مغز، سمت راست بدن را کنترل می‌کند. از این رو در صورتی که یک تشنج در قسمت راست مغز در منطقه‌ای که حرکت اندام‌ها را کنترل می‌کند، رخ دهد، این احتمال وجود دارد که تشنج‌ها همراه‌ با لرزش و تکان خوردن انگشت شست یا دست چپ بدن باشد.

علت به وجود آمدن بیماری صرع

انواع بیماری‌های صرع‌ دارای علل بسیار متفاوتی هستند. گاهی اوقات این علل پیچیده هستند و شناسایی آن‌ها سخت است. داشتن یک یا چند مورد از شرایط زیر می‌تواند باعث بروز این بیماری و تشنجات ناشی از آن شود.

  • استعداد ژنتیکی که از والدین به فرزند به ارث خواهد رسید.
  • استعداد ژنتیکی که حاصل تغییر جدیدی در ژن‌های یک فرد است.
  • تغییر ساختاری در مغز بیمار نظیر عدم توسعه‌ی مناسب مغز یا جراحتی که بر اثر آسیب مغزی مانند عفونت‌هایی مثل مننژیت، سکته یا ضربه به وجود آمده است.
  • تغییرات ساختاری ناشی از مشکلات ژنتیکی نظیر توبروز اسکلروزیس یا نوروفیبروماتوز که روی مغز تأثیرگذار هستند.

 

نقش ژنتیک در به وجود آمدن بیماری صرع

وراثت در مبتلا شدن به این بیماری نقش پررنگی دارد و در صورت ابتلای بستگان درجه اول فرد مبتلا به صرع، خطر ابتلا به بیماری در خانواده بالا خواهد بود. از این رو افراد با این پیش زمینه ژنتیکی، برای کنترل بیماری باید به پزشک مراجعه کنند. از طرفی دیگر افرادی که قصد ازدواج با افراد مبتلا به صرع را دارند، باید به این نکته دقت داشته باشند که این احتمال وجود دارد که فرزندانشان نیز به این بیماری مبتلا شوند، ولی این موضوع امری قطعی نیست و باید پیش از ازدواج باید با پزشک متخصص در این زمینه مشورت کرد.

بیماری صرع و ژنتیک

آیا باید به همسر آینده خود بگوییم مبتلا به صرع هستیم؟

در صورتی که قصد ازدواج دارید، لازم است مسئله بیماری صرع خود را با فردی که قصد ازدواج با او را دارید، در میان بگذارید؛ اگرچه افرادی وجود دارند که به صرع مبتلا هستند و آن را مخفی می‌کنند. نه تنها نباید بیماری خود را پنهان کنید، بلکه با نهایت شهامت و صدافت مشکل خود را با همسرتان در میان بگذارید و او را با رفتن نزد پزشک متخصص قانع کنید که با کنترل صرع می‌توانید یک زندگی سالم و بانشاط داشته باشید.

این در حالی است که متخصصان مغز و اعصاب معتقدند که گاهی اوقات با کنترل دارویی صرع، همراه با رعایت نکات بهداشتی به مدت ۳ تا ۵ سال در صورتی که تشنج گزارش نشود با نظارت پزشک معالج، دارو می‌تواند کاملاً قطع شود و فرد به بهبودی کامل دست یابد.

آیا به بیماری صرع مبتلا هستید؟ آیا در مورد بیماری صرع اطلاعات خاصی دارید؟ آیا قصد ازدواج با فرد مبتلا به بیماری صرع را دارید؟ به نظر شما زندگی با افراد مبتلا به بیماری صرع چگونه است؟ در صورتی که در این زمینه تجربیات و اطلاعاتی دارید، لطفاً آن را با ما در میان بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0 تعداد نظرات
پریدن به بالا