۴ علت ترس از فضای بسته ؛ آیا کلاستروفیا درمان دارد؟

ترس از فضای بسته

ترس از فضای بسته (کلاستروفوبیا) و محصور یکی از مسائلی است که هر شخصی می‌تواند دچار آن شود. در این نوع از ترس، فرد از ماندن در فضاهای تنگ و محصور به شدت هراس دارد و در جریان عبور از تونل یا راهروی تنگ یا آسانسورها به شدت مضطرب می‌شود. فرد در این حالت، فقط به اینکه ممکن است در این جای تنگ و تاریک گیر بیافتد یا خفه شود، فکر می‌کند، حالش تغییر کرده و سعی می‌کند هر چه زودتر خود را از آن وضعیت خلاص کند.

ما در ادامه قصد داریم که علل ترس از فضاهای بسته را توضیح دهیم و شما را با نشانه‌های این اختلال بیشتر آشنا کنیم.

 

دلایل ترس از فضای بسته

  • بر اثر تشابه و همانندی یک فضا با فضای دیگر (فضایی که فرد خاطره بدی از آن دارد)
  • یک تجربه ترس آور، حوادث خاص یا آسیب دیدگی در گذشته
  • ژنتیک
  • استرس و اضطراب طولانی مدت

دلایل ترس از فضای بسته

مکان‌هایی که افراد مبتلا به کلوستروفوبیا از رفتن به آن ترس دارند:

  • اتاق‌های پرو در فروشگاه‌ها
  • تونل‌ها، زیرزمین یا انبارها
  • مترو
  • درهای چرخان
  • هواپیماها
  • توالت‌های عمومی
  • اتومبیل‌هایی که قفل مرکزی دارند
  • رفتن در تونل تصویر برداری و برخی از تجهیزات پزشکی ، مانند اسکنر MRI

علائم ترس از فضای بسته

نشانه‌ های فیزیولوژیک

  • احساس خفگی بخاطر ترس از رد و بدل نشدن هوا
  • اضطراب و استرس شدید و نگرانی
  • احساس تنگی‌ نفس
  • نفس‌ نفس‌ زدن
  • افزایش ضربان قلب
  • ضعف
  • احساس گرما و داغ شدن
  • عرق کردن

ویژگی های رفتاری فردی

  • ترس یا اضطراب شدید و غیرمنطقی که هنگام قرار گرفتن در مکان بسته بروز پیدا می‌کند یا فرد پیش‌بینی می‌کند در یک مکان بسته گرفتار خواهد شد.
  • فرد از قرار گرفتن در جاهای بسته می‌ترسد یا از جای گرفتن در آن‌‌ها خودداری می‌کند.
  • فرد همه‌ تلاش خود را می‌کند تا از موقعیت‌های کلاستروفوبیک یا مکان‌های بسته و ترس‌آور دوری کند.
  • همیشه می‌خواهد کسی همراهش باشد یا اگر در این موقعیت‌ها باشد همیشه در حال ترس و اضطراب شدید است.
  • شدت ترس یا اضطراب فرد با شدت خطری که موقعیت کلاستروفوبیک پدید می‌آورد متناسب نیست.
  • ترس، اضطراب و خودداری در فرد پیاپی و پیوسته است و معمولا ۶ ماه یا بیش‌تر به طول می‌انجامد.
  • ترس، اضطراب و خودداری، رنج و نابسامانی در زندگی فردی، خانوادگی، شغلی و اجتماعی یا دیگر جنبه‌های زندگی را به همراه داشته باشد.

ترس از مکانهای بسته

درمان های مرتبط با ترس از فضاهای بسته

  1.  دارو درمانی 
    – بنزودیازپین‌ها
    – بتا بلاکرها
    – مهارکننده‌های مونو آمینو اکسیداز
    – داروهایی مانند بوسپیرون
  2. روان‌درمانی
  3. نوروفیدبک و بیوفیدبک
  4. بیرون آوردن فرد از محل‌های شلوغ
  5. استفاده از تصویر ذهنی
  6. مواجهه یا غرقه سازی: روبرو شدن تدریجی و مکرر با ترس‌ها یک روش امن و کنترل شده است .
  7. از پلکان ترس بالا بروید: اگر تلاش شما برای مواجهه در گذشته ناموفق بوده است، ممکن است با گامی شروع کرده باشید که بسیار ترسناک و تهدید کننده بوده است. این مهم است که مواجهه را با موقعیتی شروع کنید که می‌توانید آن را هدایت کنید.
  8. یک لیست بسازید: لیستی از موقعیت‌های تهدید کننده تهیه کنید.
  9. پلکان ترس خود را ایجاد کنید: موارد لیست خود را از کمترین تا بیشترین میزان ترسناک بودن مرتب کنید. قدم اول باید خیلی کم در شما اضطراب ایجاد کند؛ اما آنقدر وحشتناک نباشد که نتوانید آن را تجربه کنید.
  10. در طول پلکان خود حرکت با قدم اول شروع کنید: (مثلا تصور اینکه درآسانسور یا فضای بسته دیگری هستید) و زمانی به پله بعدی بروید که انجام پله اول دیگر برایتان اضطراب آور نباشد.
  11. تمرین کنید: تمرین منظم بسیار مهم است. هرچه بیشتر تمرین کنید، فرایند بهبودی زودتر طی خواهد شد. به یاد داشته باشید شما از مواجهه با ترستان احساس ناراحتی و اضطراب خواهید داشت، اما این احساس موقتی است.
  12. تکنیک‌های آرام سازی عضلانی: زمانی که اضطراب دارید یا از چیزی می‌ترسید، طیفی از نشانه‌های جسمانی ناراحت کننده مثل مشکل در تنفس و افزایش ضربان قلب را تجربه می‌کنید. اما با یاد گرفتن و تمرین تکنیک‌های تن آرامی می‌توانید توانایی بیشتری در تحمل موقعیت‌های ترساننده پیدا کنید و خودتان را به سرعت آرام سازید.
  13. افکار منفی خود را به چالش بکشید: افکار اضطراب آوری که ترس‌ها را به راه می‌اندازند، معمولا منفی و غیر واقعی هستند. این افکار در اکثر مواقع در طبقه‌های زیر قرار می‌گیرند:
    – آینده نگری منفی: برای مثال فکر می‌کنید. “شما در آسانسور گیر می‌افتید”
    – تعمیم افراطی: اگر من در آسانسور گیر بیافتم، سنکوب خواهم کرد.
    – فاجعه سازی: ” آسانسور خراب شد و من گیر افتادم” یا ” بغل دستی من خندید. ممکن است سرماخورده باشد. من هم به شدت مریض خواهم شد.” پس از شناسایی افکار منفی آن‌ها را ارزیابی کنید.
  14. شواهدی برای خود فراهم کنید که افکار منفی‌تان را نقض کند.
    – من بسیاری از افراد را دیده‌ام که از آسانسور استفاده می‌کنند و هرگز سقوط نکردند.
    – هرگز به یاد نمی‌آورم که کسی در اثر سقوط از آسانسور مرده باشد.
    – هوای کافی و تهویه در آسانسور وجود دارد.
    – من فکر کنم بتوانم دکمه هشدار را فشار دهم یا با تلفن همراهم برای کمک به کسی زنگ بزنم.
    – بله من در مورد آینده بدبینانه فکر می‌کنم، در حالی که شواهدی برای سقوط آسانسور ندارم.
    –  احتمال اینکه این اتفاق بیافتد بسیار کمتر از آن است که شنیده‌ام.

حرف آخر

به یاد داشته باشید درباره درمان ترس از فضاهای بسته یا همه ترس‌ها، راه‌های گوناگونی پیشنهاد میشود، اما ریشه همه این درمان‌ها، رسیدن به آرامش درونی درباره آن پدیده است. در واقع لازم است که فرد احساس درونی را کنترل کند و با اعتماد به نفس با آن مواجه شود. در بسیاری از موارد غلبه نکردن بر ترس، برای فرد خسارت کوتاه مدت یا بلند مدت به همراه دارد. از موثرترین راه‌های کاهش ترس و پیشگیری از آن، افزایش اعتماد به نفس خصوصا در دوران کودکی بوده که والدین می‌توانند تا حد زیادی از این مشکل پیشگیری کنند.

 آیا شما تا به حال با افرادی که از فضاهای بسته ترس دارند، در ارتباط بوده‌اید؟ عکس‌العمل شما در برابر او په بوده است ؟ لطفا نظرات و تجربیات خود را، در پایین همین صفحه با ما در میان بگذارید. همچنین به شما پیشنهاد می‌کنیم در همین زمینه، مقاله «ترس از آسانسور» را در انگیزه بخوانید.

نظری ثبت نشده است

Leave a reply

انگیزه
Register New Account
عضویت در سایت
Reset Password
Compare items
  • Total (0)
Compare