اسم دختر با م (فهرست کامل اسامی دخترانه شروع شده با حرف م)

اسم دختر با م (فهرست کامل اسامی دخترانه شروع شده با حرف م)

اگر به هر دلیلی از آن دسته از والدینی هستید که دوست دارید نام مسافر کوچک شما با حرف م یا میم شروع شود، این مطلب برای شماست! در مطلب قبلی فهرست کامل اسامی پسرانه شروع شده با حرف م را آماده کردیم و در این مطلب قصد داریم جدیدترین لیست اسم دختر با م را ارائه دهیم؛ همراه ما باشید!

 

جدیدترین لیست اسم دختر با م

ماب /ma’aab/
معنی: سرانجام، بازگشت
ریشه: عربی – قرآن

ماتیسا /maatisaa/
معنی: ماهتیسا، در گویش مازندران ماه تنها
ریشه: فارسی

ماتینا /maatinaa/
معنی: نام ساتراپ نشینِ [ولایت تحت امر حاکم یا والی در ایران دوران هخامنشی] شمال شرقی ارمنستان که به دست کیاکسار یا (هوخشتره) فتح شده است و در زمان داریوش اول از ارمنستان مجزا شده است
ریشه: فارسی

ماجان /maajaan/
معنی: مانند ماه
ریشه: فارسی

ماجوج /maajooj/
معنی: نام قومی خونریز، تاتارا
ریشه: عربی – قرآن

مادلن /maadlen/
معنی: مادلین، نوعی شیرینی، نوعی از انگور، نوعی از گلابی
ریشه: بین المللی – فرانسوی

مادیار /maadyaar/
معنی: (ماد = مادر + یار = کمک کننده، یاور، مددکار) یاور و کمک کننده مادر، مددکار برای مادر
ریشه: فارسی

مارال /maaraal/
معنی: مرال، گوزن، آهو، (به مجاز) زیبا و خوش اندام
ریشه: اقوام ایرانی – ترکی

مارب /maareb/
معنی: نیازها
ریشه: عربی – قرآن

مارت /maaret/
معنی: ماخوذ از عب، نام خواهر حضرت مریم
ریشه: بین المللی – فرانسوی

مارتا /maartaa/
معنی:   فناپذیر، دنیایی
ریشه: فارسی

مارج /maarej/
معنی: زبانه آتش
ریشه: عربی – قرآن

مارد /maared/
معنی: سرکش
ریشه: عربی – قرآن

مارگریتا /maargeritaa/
معنی: گل داودی
ریشه: بین المللی – اسپانیایی

ماروت /maaroot/
معنی: نام فرشته ای
ریشه: عربی – قرآن

ماریا /maariaa/
معنی: مریم، ماریا نوعی گشتار آوا شناختی از مریم در زبان های اسپانیایی و آسیایی است
ریشه: عبری

ماریان /maariaan/
معنی:  انگلیسی از عبری، مریم
ریشه: عبری

مارینا /maarinaa/
معنی: دارنده هر چیز ارزشمند، جویبار، آب
ریشه: بین المللی – ارمنی

ماشلا /maashlaa/
معنی: نام زنی در داستان وامق و عذرا
ریشه: فارسی

ماعون /maaoon/
معنی: زکات
ریشه: عربی – قرآن

ماکرین /maakerin/
معنی: حیله گران، چاره اندیشان
ریشه: عربی – قرآن

ماگریت /maagrit/
معنی: نوعی گل ریز قرمز، مروارید، گل مینا
ریشه: بین المللی – انگلیسی

ماگنولیا /maagnoliaa/
معنی: مانولیا، درختی همیشه سبز با گلهای زیبا
ریشه: بین المللی – فرانسوی

مالکه /maaleke/
معنی: مونث مالک
ریشه: عربی – قرآن

مالکون /maalekun/
معنی: صاحبان، مالکان
ریشه: عربی – قرآن

مالیا /maaliaa/
معنی: درختی که در شام می روید با گلهای سفید و خاصیت طبی دارد
ریشه: بین المللی – یونانی

مالیندا /maalindaa/
معنی: صالح، جدی، شاد
ریشه:

مامدخت /maamdokht/
معنی: دختر مادر
ریشه: فارسی

مامک /maamak/
معنی:  مادر، خطاب محبت آمیز به فرزند دختر، زن پیر
ریشه: فارسی

مانا /maanaa/
معنی: ماندنی، پایدار، (در پهلوی) مانند و مانند بودن
ریشه: فارسی

مانتره /maantreh/
معنی: سخن منش انگیز و مقدس، کلام اندیشه برانگیز
ریشه:

ماندان /maandaan/
معنی: عنبر سیاه، نام مادر کورش کبیر
ریشه: فارسی

ماندانا /maandaanaa/
معنی: عنبر سیاه، نام دختر پادشاه ماد و مادر کورش
ریشه: فارسی

ماندگار /maandegaar/
معنی:  کسی که در جایی اقامت (دایمی و طولانی) کند، پایدار، با دوام، ماندنی
ریشه: فارسی

اسم دختر با م جدید

اسم دختر با م اصیل

مانده /maande/
معنی: مقیم، باقی، ثابت، خسته، نامی رایج در خوزستان
ریشه: فارسی

مانلی /maaneli/
معنی: در گویش مازندران بمان برایم، نامی دخترانه در شمال ایران، نام پسری در شعری از نیما یوشیج
ریشه: فارسی

مانو /maano/
معنی: صدا، آوازه، شهرت
ریشه: بین المللی – هندی

مانیوک /maaniook/
معنی: نام درختی که از بعضی گونه های آن کائوچو استخراج می شود
ریشه: بین المللی – فرانسوی

ماه /maah/
معنی: بسیار خوب و دوست داشتنی
ریشه: فارسی

ماه پروین /maahparvin/
معنی: ماپروین، نام گیاهی است معطر و طبی
ریشه: فارسی

ماه پری /maahpari/
معنی: پری مانند ماه، زن بسیار زیبا
ریشه: فارسی

ماه پسند /maahpasand/
معنی: قبول شونده، پسندیده، (به مجاز) زیباروی چون ماه
ریشه: فارسی

ماه پیکر /maahpeikar/
معنی: صفت آن که پیکرش مانند ماه زیبا و دل انگیز باشد، (به مجاز) معشوقِ زیبا
ریشه: فارسی

ماه جبین /maahjabin/
معنی: کسی که پیشانیش مانند ماه درخشان است، معشوق زیبارو
ریشه: فارسی

ماه رخسار /maahrokhsaar/
معنی: ماه چهر
ریشه: فارسی

ماه سمین /maahsamin/
معنی: ماه
ریشه: فارسی

ماه صنم /maahsanam/
معنی: از نام های مرکب، ماه و صنم
ریشه: فارسی – عربی

ماه گل /maahgol/
معنی: گلِ ماه، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

ماه لقا /maahlaghaa/
معنی: ماهرو، زیبارو
ریشه: فارسی

ماه ملک /mahmalek/
معنی: پادشاه زیبارویان
ریشه: فارسی

ماه نسا /maahnesaa/
معنی: ماهِ زنان، (به مجاز) زیبا رو در میان زنان، زیبارو
ریشه: فارسی – عربی

اسم دختر که با م شروع شود

اسم دختر با ماه

ماه نگار /maahnegaar/
معنی: (ماه + نگار = معشوق) (به مجاز) معشوقه‌ زیبارو
ریشه: فارسی

ماهان چهر /maahaanchehr/
معنی: دارای چهره ای همچون ماه
ریشه: فارسی

ماهان رخ /maahaanrokh/
معنی: دارای چهره ای همچون ماه
ریشه: فارسی

ماهانا /maahaanaa/
معنی: ماهان+ ا (پسوند نسبت) منسوب به ماهان
ریشه: فارسی

ماهاندخت /maahaandokht/
معنی: دختر ماه، دختر ماه چهر
ریشه: فارسی

ماهانه /maahaane/
معنی: منسوب به ماه، مانند ماه
ریشه: فارسی

ماهبانو /maahbaanoo/
معنی: بانویی که همچون ماه زیباست
ریشه: فارسی

ماهپاره /maahpaare/
معنی: زن بسیار زیبا همچون ماه، پاره ماه
ریشه: فارسی

ماهپری /maahpari/
معنی: پری مانند ماه، (به مجاز) بسیار زیبا
ریشه: فارسی

ماهتاب /maahtaab/
معنی:  پرتو ماه، شعاع ماه، نور ماه، مهتاب
ریشه: فارسی

ماهتابان /maahtaabaan/
معنی: آن که چهره‌اش مثل ماه تابان است، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

ماهتاج /maahtaaj/
معنی: کسی که تاج او ماه است
ریشه: فارسی

ماه جهان /maahjahaan/
معنی: زیبای جهان
ریشه: فارسی

ماهچهر /maahchehr/
معنی: ماهرو، زیبارو
ریشه: فارسی

ماه دخت /maahdokht/
معنی:   دختر ماه، دختری که مانند ماه است، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

ماهده /maahede/
معنی: مؤنث ماهِد، گسترنده، گستراننده
ریشه: عربی

ماهدیس /maahdis/
معنی: مانند ماه زیبا
ریشه: فارسی

ماهرخ /maahrokh/
معنی: کسی که چهره ای مانند ماه دارد
ریشه: فارسی

ماهره /maahere/
معنی: مؤنث ماهر
ریشه: عربی

ماهرو /maahroo/
معنی: آنکه چهره‌ای همچون ماه دارد،‌ زیبارو
ریشه: فارسی

ماهزاد /maahzaad/
معنی: زاده ماه، زیبارو
ریشه: فارسی

ماهسا /maahsaa/
معنی: مانند ماه زیبارو
ریشه: فارسی

ماهسان /maahsaan/
معنی: مانند ماه زیبا
ریشه: فارسی

ماهشید /maahshid/
معنی: ماه درخشان و نورانی
ریشه: فارسی

ماهفروز /maahforooz/
معنی: افروزنده ماه، روشن کننده ماه، مجازا زیباتر از ماه
ریشه: فارسی

ماهفرید /maahfarid/
معنی: زیبای بی همتا
ریشه: فارسی

ماهک /maahak/
معنی: خوبروی کوچک، معشوقک زیباروی و یا خوبروی دوست داشتنی
ریشه: فارسی

ماهناز /maahnaaz/
معنی: (ماه + ناز = قشنگ، زیبا) ماهروی زیبا
ریشه: فارسی

ماهنوش /maahnoosh/
معنی:  ماه جاویدان و همیشگی، (به مجاز) زیباروی همیشه زیبا
ریشه: فارسی

ماهو /maahoo/
معنی: زینت، آرایش
ریشه: فارسی

ماهور /maahvar/
معنی: (ماه + وَر (پسوند دارندگی))، دارای ویژگی و صفت ماه، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

ماهوش  /maahvash/
معنی: مهوش، مانند ماه، (به مجاز) رعنا و زیبا و معشوقه، زیبا و درخشان
ریشه: فارسی

ماهوند /maahvand/
معنی: زیبا مانند ماه
ریشه: فارسی

ماهویه /maahoye/
معنی: ماهو، لقب عمومی شاهان مرو
ریشه: فارسی

ماهی /maahi/
معنی: منسوب به ماه، جانور دریایی
ریشه: فارسی

ماهین /maahin/
معنی:  (ماه + ین (پسوند نسبت))، منسوب به ماه، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

ماوی /mavaa/
معنی: سرانجام، جایگاه
ریشه: عربی – قرآن

مایا /maayaa/
معنی: منش نیک، بخشنده، (در روم باستان) اِلهه‌ی فراوانی سبزه و بهار
ریشه: زبان باستانی – اوستا

مایسا /maaysaa/
معنی: نام گیاهی کوچک و یک ساله که بسیار ظریف است
ریشه: فارسی

مائده /maaedeh/
معنی: خوردنی، طعام، نام سوره ای در قرآن کریم
ریشه: عربی

مبارکه /mobaarake/
معنی: مؤنث مبارک
ریشه: عربی

مبثوث /mabsus/
معنی: پراکنده
ریشه: عربی – قرآن

مبدل /mobadal/
معنی: دگرگون کننده
ریشه: عربی – قرآن

مبدی /mobdi/
معنی: آشکار کننده
ریشه: عربی – قرآن

مبرمون /mobremoon/
معنی: محکم کنندگان
ریشه: عربی – قرآن

مبصره /mobserah/
معنی: روشن گر
ریشه: عربی – قرآن

مبینا /mobinaa/
معنی: مؤنث مبین، روشنگر، هویدا
ریشه: عربی

متاع /mataa/
معنی: بهره مندی، کالا
ریشه: عربی – قرآن

متانت /metaanat/
معنی: حالت استواری و سنگینی در رفتار همراه با پرهیز از نشان دادنِ هیجان های درونی، وقار
ریشه: عربی

متتابعین /motaatabeein/
معنی: پیاپی
ریشه: عربی – قرآن

مترفی /motrafi/
معنی: ناز پروردگان
ریشه: عربی – قرآن

متشابه /motashaabeh/
معنی: همانند
ریشه: عربی – قرآن

متعال /mota’aal/
معنی: از اسماء حسنی به معنی رفیع المقام
ریشه: عربی – قرآن

متفرقه /motofareqhah/
معنی: مختلف، گوناگون
ریشه: عربی – قرآن

اسم دختر با مه

اسم دختر که با م شروع شود

متقی /motaghi/
معنی: پرهیزگار، پارسا
ریشه: عربی – قرآن

متم /motem/
معنی: کمال بخش
ریشه: عربی – قرآن

متوکل /motevakel/
معنی: تکیه کننده و اعتماد کننده بر کسی
ریشه: عربی – قرآن

متینا /matinaa/
معنی: مؤنث متین
ریشه: عربی

متینه /matine/
معنی: مؤنث متین
ریشه: عربی

مثلی /moslaa/
معنی: پسندیده
ریشه: عربی – قرآن

مثوی /masvaa/
معنی: جایگاه، اقامتگاه
ریشه: عربی – قرآن

مجاهدین /mojaahedin/
معنی: مجاهدان
ریشه: عربی – قرآن

مجمع /majma/
معنی: مکان گرد آمدن
ریشه: عربی – قرآن

مجیده /majide/
معنی: زن دارای بزرگی، زن بلند مرتبه
ریشه: عربی

محاریب /mahaarib/
معنی: محراب ها، خانه ها، قصرها، مساجد
ریشه: عربی – قرآن

محبه /mahabbah/
معنی: مهربانی، دوستی، مهر
ریشه: عربی – قرآن

محتظر /mohtazer/
معنی: سایه بان ساز
ریشه: عربی – قرآن

محدثه /mohaddeseh/
معنی: مؤنث محدث، گوینده سخن
ریشه: عربی

محرم /mahram/
معنی: خویشاوند، آشنا، همسر
ریشه: عربی

محسنات /mohsenaat/
معنی: زنان نیکوکار
ریشه: عربی – قرآن

محصنین /mohsenin/
معنی: پاکدامنان
ریشه: عربی – قرآن

محنا /mohannaa/
معنی: ﺑﻪ ﺣﻨﺎ ﺧﺿﺎﺏ ﮐﺮدﻩ
ریشه: عربی

محیا /mahyaa/
معنی: زندگانی، حیات، جای زیستن
ریشه: عربی

محیصا /mahisa/
معنی: رستگار شده، پاک و آمرزیده
ریشه: عربی

مدائن /madaaen/
معنی: شهرها
ریشه: عربی – قرآن

مدیا /mediaa/
معنی: نام زن آخرین پادشاه ماد
ریشه: فارسی

مدیحه /madihe/
معنی: ستایش، مدیح، آفرین
ریشه: عربی

مدیسا /medisaa/
معنی: زیبا روی، ماه روی ،خوش روی،دختر ماه، ملکه زیبایی
ریشه: فارسی

مدیسه /medise/
معنی: نام دهی در بخش فلاورجان اصفهان
ریشه: فارسی

مدین /madin/
معنی: نام شهر حضرت شعیب
ریشه: عربی – قرآن

مدینه /madine/
معنی: شهر، بلد، مدینه الرسول (یثرب)
ریشه: عربی – قرآن

مراء /meraa/
معنی: مجادله، بگومگو کردن
ریشه: عربی – قرآن

مرجان /marjaan/
معنی: از گیاهان دریایی
ریشه: بین المللی – سریانی

مرجانه /marjaane/
معنی: دانه مروارید کوچک
ریشه: عربی – قرآن

مرجع /marja/
معنی: رجوع، بازگشتن
ریشه: عربی – قرآن

مرحا /marhaa/
معنی: فخر فروشی
ریشه: عربی – قرآن

مرحمت /marhamat/
معنی: بخشش
ریشه: عربی – قرآن

مرسا /mersaa/
معنی: استوار وثابت
ریشه: عربی

مرسانا /mersaanaa/
معنی: هدیه خداوند
ریشه: عبری

مرسده /mersede/
معنی: ملکه
ریشه: بین المللی – انگلیسی

مرسلین /morsalin/
معنی: فرستادگان، فرشتگان
ریشه: عربی – قرآن

مرقد /marghad/
معنی: خوابگاه
ریشه: عربی – قرآن

مرمر /marmar/
معنی: نوعی سنگ آهکی سخت و متبلور و زیبا و قیمتی
ریشه: فارسی

مرمرین /marmarin/
معنی:  ساخته شده از مرمر یا از جنس مرمر
ریشه: فارسی

مره /marah/
معنی: قوت و نیرو
ریشه: عربی – قرآن

مروا /marvaa/
معنی: فال نیک و دعای خیر
ریشه: فارسی

مروارید /morvaarid/
معنی: جسمی جامد و کروی گرانبها که از صدف بوجود می آید
ریشه: فارسی

مروه /marvah/
معنی: تپه ای در کنار مسجدالحرام
ریشه: عربی – قرآن

مریج /marij/
معنی: سر در گم
ریشه: عربی – قرآن

مرید /marid/
معنی: سرکش
ریشه: عربی – قرآن

مریس /maris/
معنی: خرمای تر که در آب و شیر و جز آن نهاده شود، چیزی لغزان و تابان
ریشه: عربی

مریم بانو /maryambaanoo/
معنی: گوش ماهی که با آن گردنبند درست می کنند، مریم خانم
ریشه: فارسی

مریئا /mariaa/
معنی: گوارا
ریشه: عربی – قرآن

مزاج /mezaaj/
معنی: آمیزه
ریشه: عربی – قرآن

مزید /mazid/
معنی: افزون
ریشه: عربی – قرآن

مزین /mozayan/
معنی: آراسته، زینت داده شده
ریشه: عربی

مژان /mozhaan/
معنی: نرگس نیمه شکفته
ریشه: فارسی

مژده /mozhdeh/
معنی:  خبر خوش و شادی بخش، بشارت
ریشه: فارسی

مژگان /mozhgaan/
معنی: مژه‌ها، چشم پوش
ریشه: فارسی

مساق /masaagh/
معنی: سیر و سرانجام
ریشه: عربی – قرآن

مستان /mastaan/
معنی: درحالت مستی، شادان
ریشه: فارسی

مستانه /mastaane/
معنی: مانند مستان، شادان
ریشه: فارسی

مستبین /mostabin/
معنی: آشکار کننده، روشن گر
ریشه: عربی – قرآن

مستضعفون /mostazafoon/
معنی: ضعیف نگاهداشته شدگان
ریشه: عربی – قرآن

مستضعفین /mostazafin/
معنی: ضعیف نگاهداشته شدگان
ریشه: عربی – قرآن

مستعان /mosta’aan/
معنی: مددکار
ریشه: عربی – قرآن

مستقیم /mostaghim/
معنی: راست
ریشه: عربی – قرآن

مستمر /mostamer/
معنی: دنباله دار
ریشه: عربی – قرآن

مستوره /mastoore/
معنی: زن پارسا و پاکدامن
ریشه: عربی

مسجد /masjed/
معنی: مسجد، زیارتگاه و معبد
ریشه: عربی – قرآن

مسکن /maskan/
معنی: خانه
ریشه: عربی – قرآن

مسمع /mosme/
معنی: شنیدن
ریشه: عربی – قرآن

مسمی /mosmaa/
معنی: معین
ریشه: عربی – قرآن

مسومه /mosavvamah/
معنی: نشاندار، نشان کرده
ریشه: عربی – قرآن

مسومین /mosavvamin/
معنی: نشاندارها
ریشه: عربی – قرآن

مشارب /mashaareb/
معنی: آشامیدنی ها
ریشه: عربی – قرآن

مشارق /mashaaregh/
معنی: مشرق ها
ریشه: عربی – قرآن

مشترکون /moshtarekoon/
معنی: شریکان، مشترکها
ریشه: عربی – قرآن

مشحون /mashhoon/
معنی: پر و گرانبار
ریشه: عربی – قرآن

مشرب /meshrab/
معنی: آبشخور
ریشه: عربی – قرآن

مشرق /mashregh/
معنی: مشرق
ریشه: عربی – قرآن

مشرقین /mashreghayn/
معنی: صبح کنندگان، مشرق و مغرب
ریشه: عربی – قرآن

اسم دختر با م زیبا

اسم دختر با م بامعنی و خاص

مشعر /masha’r/
معنی: زمینی ما بین منی وعرفات در شمال مکه
ریشه: عربی – قرآن

مشکاندخت /moshkaandokht/
معنی: دختر خوشبو
ریشه: فارسی

مشکبو /moshkboo/
معنی: خوشبو
ریشه: فارسی

مشکویه /moshkooye/
معنی: از الحان موسیقی، حرمسرای شاهانه
ریشه: فارسی

مشکین بانو /moshkinbaanoo/
معنی: بانوی خوشبو
ریشه: فارسی

مشکین دخت /moshkindokht/
معنی: دختر خوشبو
ریشه: فارسی

مشهد /mashhad/
معنی: حاضر شدن، حضور
ریشه: عربی – قرآن

مشهود /mashhood/
معنی: مورد گواهی، به حضور آمده
ریشه: عربی – قرآن

مشیانه /mashyaane/
معنی: نخستین آفریده، نام نخستین زن (حوا)
ریشه: زبان باستانی – اوستا

مشید /mashid/
معنی: استوار
ریشه: عربی – قرآن

مصابیح /masaabih/
معنی: چراغ ها
ریشه: عربی – قرآن

مصانع /masaane/
معنی: کاخ های استوار
ریشه: عربی – قرآن

مصر /mesr/
معنی: مملکت فرعون، سرزمین مصر
ریشه: عربی – قرآن

مصرخ /mosrekh/
معنی: فریاد رس
ریشه: عربی – قرآن

مصطفین /mostafain/
معنی: برگزیدگان
ریشه: عربی – قرآن

مصفی /mosaffaa/
معنی: صاف، خالص
ریشه: عربی – قرآن

مصلی /mosalaa/
معنی: جایگاه نماز
ریشه: عربی – قرآن

مصور /mosavver/
معنی: از اسماء حسنی به معنی صورتگر
ریشه: عربی – قرآن

مصیب /mosib/
معنی: رسنده
ریشه: عربی – قرآن

مصیر /masir/
معنی: سرانجام، بازگشت
ریشه: عربی – قرآن

مضاجع /mazaaje/
معنی: قتلگاه ها، خواب گاهها
ریشه: عربی – قرآن

مطر /matar/
معنی: باران
ریشه: عربی – قرآن

مطلع /matla/
معنی: طلوع
ریشه: عربی – قرآن

مطلوب /matloob/
معنی: خواسته شده
ریشه: عربی – قرآن

مطمئن /motmaen/
معنی: آرام و استوار
ریشه: عربی – قرآن

مطهره /motahhare/
معنی: زن پاکیزه و مقدس
ریشه: عربی – قرآن

مطهرون /motaharoon/
معنی: پاکیزگان
ریشه: عربی – قرآن

مطهرین /motahharin/
معنی: پاکیزگان
ریشه: عربی – قرآن

مطویات /matviaat/
معنی: درهم نوردیده ها
ریشه: عربی – قرآن

معاذیر /ma’aazir/
معنی: عذرها، حجت ها، بهانه ها
ریشه: عربی – قرآن

معارج /ma’aarej/
معنی: محل های عروج، بالا رفتن، نردبان ها
ریشه: عربی – قرآن

معایش /ma’aayesh/
معنی: زندگانی ها
ریشه: عربی – قرآن

معروشات /marooshaat/
معنی: داربست ها
ریشه: عربی – قرآن

معروف /maroof/
معنی: خوبی، کار خیر، کار نیک، شناخته شده
ریشه: عربی – قرآن

معشر /ma’shar/
معنی: جماعت، گروه
ریشه: عربی – قرآن

معمور /mamoor/
معنی: آباد
ریشه: عربی – قرآن

معیشه /maeeshe/
معنی: زندگانی
ریشه: عربی – قرآن

معینا /moeinaa/
معنی: منسوب به معین، یاریگر، کمک کننده
ریشه: عربی

مغارات /maghaaraat/
معنی: غارها، نهان گاهها
ریشه: عربی – قرآن

مغارب /maghaareb/
معنی: جهات غرب، مغرب ها
ریشه: عربی – قرآن

مغرب /maghreb/
معنی: مغرب، محل غروب
ریشه: عربی – قرآن

مغشی /moghshey/
معنی: بیهوش
ریشه: عربی – قرآن

مغفره /maghferah/
معنی: آمرزش و بخشایش، پرده پوشی
ریشه: عربی – قرآن

مفاتح /mafaateh/
معنی: کلیدها
ریشه: عربی – قرآن

مفتاح /meftaah/
معنی: کلید
ریشه: عربی – قرآن

مفصلا /mofasalaa/
معنی: شیوا و روشن
ریشه: عربی – قرآن

مقالید /maghaalid/
معنی: کلیدها
ریشه: عربی – قرآن

مقام /maghaam/
معنی: محل اقامت، منزلت، جایگاه
ریشه: عربی – قرآن

مقامع /maghaame/
معنی: گرزها
ریشه: عربی – قرآن

مقتدر /moghtader/
معنی: توانا
ریشه: عربی – قرآن

مقدس /moghadas/
معنی: پاک
ریشه: عربی – قرآن

مقرنین /mogharanin/
معنی: قدرتمندان
ریشه: عربی – قرآن

مقسطین /moghsetin/
معنی: دادگران
ریشه: عربی – قرآن

مقصوده /maghsoode/
معنی: مطلوب و خواسته شده و محبوب و مورد پسند، مورد علاقه
ریشه: عربی

مقطوع /maghtoo/
معنی: بریده شده
ریشه: عربی – قرآن

مقعد /magh’ad/
معنی: مجلس، مقام و منزلت
ریشه: عربی – قرآن

مقنطره /moqhantarah/
معنی: هنگفت
ریشه: عربی – قرآن

مقیتا /moghitaa/
معنی: از اسماءحسنی به معنی مقتدر
ریشه: عربی – قرآن

مقیم /moghim/
معنی: پایدار
ریشه: عربی – قرآن

مکاء /mokaa/
معنی: صفیر کشیدن، سوت زدن
ریشه: عربی – قرآن

مکان /makaan/
معنی: جا
ریشه: عربی – قرآن

مکرمه /mokarame/
معنی: زن گرامی و عزیز کرده
ریشه: عربی

مکیال /mekiaal/
معنی: پیمانه
ریشه: عربی – قرآن

مکین /makin/
معنی: صاحب مقام، دارای منزلت، محترم
ریشه: عربی – قرآن

اسم دختر با مهر شروع شود

اسم دختر با م زیبا و جدید

مکیه /makie/
معنی: مربوط یا متعلق به مکه، اهل مکه
ریشه: عربی

ملاق /molaagh/
معنی: دیدار کننده
ریشه: عربی – قرآن

ملایم /molaayem/
معنی: فاقد شدت و تندی، (به مجاز) دارای اخلاق خوش و سازگار با دیگران، مهربان، نرمخو، خوشایند
ریشه: عربی

ملائکه /malaaeke/
معنی: فرشته ها
ریشه: عربی – قرآن

ملجا /malja/
معنی: پناهگاه
ریشه: عربی – قرآن

ملک /malak/
معنی: فرشته، پری
ریشه: عربی – قرآن

ملک ناز /malaknaaz/
معنی: موجب افتخار پادشاه به لحاظ زیبایی، ویژگی آن که ناز و کرشمه‌ای شاهانه دارد
ریشه: فارسی – عربی

ملک نسا /malaknesaa/
معنی: پادشاهِ زنان، سَرور زنان، فرشته رو و زیبا در میان زنان
ریشه: عربی

ملکوت /malakoot/
معنی: سلطنت و فرمانروایی، ملکوت
ریشه: عربی – قرآن

ملکین /malakayn/
معنی: دو فرشته
ریشه: عربی – قرآن

ملودی /melodi/
معنی: توالی تعدادی از اصوات در موسیقی
ریشه: بین المللی – یونانی

ملوس /maloos/
معنی: قشنگ، دلربا، دلپذیر
ریشه: عربی

ملوسک /maloosak/
معنی: مصغر ملوس، ملوس کوچک
ریشه: عربی

ملوک /molook/
معنی: (جمعِ مِلَک) پادشاهان
ریشه: عربی

ملیح /malih/
معنی: با نمک، نمکین، زیبا، خوبرو
ریشه: عربی

ملیسا /melisaa/
معنی: زمانی بین مغرب و نماز عشا، ماه صَفر، ماهی بین آخر گرما و زمستان
ریشه: بین المللی – یونانی

ملیک /malik/
معنی: از اسماءحسنی به معنی صاحب حکومت
ریشه: عربی – قرآن

ملیکا /melikaa/
معنی: گروهی از گیاهان علفی چند ساله از خانواده‌ی گندمیان که خودرو هستند، معشوقه زئوس
ریشه: بین المللی – یونانی

ملیکه /malike/
معنی: (زن) صاحب، (زن) مالک
ریشه: عربی

ملینا /melinaa/
معنی: ملیندا، سپاسگزار، ممنون، حق شناس، نوعی گل
ریشه: بین المللی – فرانسوی

ممطر /momter/
معنی: بارش دهنده
ریشه: عربی – قرآن

منا /monaa/
معنی: امیدها، آرزوها، مقاصد
ریشه: عربی

مناد /monaad/
معنی: ندا کننده
ریشه: عربی – قرآن

مناسک /manaasek/
معنی: عبادتها
ریشه: عربی – قرآن

مناه /monaah/
معنی: نام بتی
ریشه: عربی – قرآن

منبث /monbas/
معنی: پراکنده
ریشه: عربی – قرآن

منتشر /montashar/
معنی: پراکنده
ریشه: عربی – قرآن

منتصر /montaser/
معنی: فریاد رس
ریشه: عربی – قرآن

منتهی /montaha/
معنی: پایان، بازگشت
ریشه: عربی – قرآن

منجو /monajoo/
معنی: نجات دهندگان
ریشه: عربی – قرآن

منزلت /manzelat/
معنی: ارزش و اهمیت، مقام، درجه، نظم و انضباط، حد، پایه
ریشه: عربی

منزه /monazah/
معنی: به دور از آلودگی، پاک، پاکیزه، مبرا، بری، بی عیب
ریشه: عربی

منشات /monsha’aat/
معنی: چیزهای روان
ریشه: عربی – قرآن

منشور /manshoor/
معنی: سرگشاده
ریشه: عربی – قرآن

منطق /mantegh/
معنی: سخن گفتن
ریشه: عربی – قرآن

منفطر /monfater/
معنی: شکافته
ریشه: عربی – قرآن

منفقین /monfeghin/
معنی: بخشندگان
ریشه: عربی – قرآن

منوش /manoosh/
معنی: نام کوهی که منوچهر بالای آن متولد شد
ریشه: فارسی

منی /mona/
معنی: جمع منیه، آرزوها، امیدها
ریشه: عربی

منیراعظم /monirazam/
معنی: درخشندگی و تابندگی زیاد، (به مجاز) بسیار زیبارو
ریشه: عربی

منیژه /manizheh/
معنی: خواهر فرنگیس، دختر افراسیاب
ریشه: فارسی

مه آسا /mahaasaa/
معنی: مانند ماه، زیبارو
ریشه: فارسی

مه پری /mahpari/
معنی: پری همچون ماه زیبارو
ریشه: فارسی

مه پیکر /mahpeikar/
معنی:  آن که پیکرش چون ماه زیبا و دل انگیز است
ریشه: فارسی

مه نگار /mahnegaar/
معنی: معشوقه زیبارو
ریشه: فارسی

مها /mahaaa/
معنی: منسوب به ماه است، (به مجاز) زیبارو، با فتح میم به معنای بزرگ، بزرگتر
ریشه: فارسی

مهاد /mehaad/
معنی: آرامگاه، زیرانداز
ریشه: عربی – قرآن

مهان /mehaan/
معنی: (مَه = ماه + ان (پسوند نسبت))، منسوب به ماه، (به مجاز) زیبارو، چنانچه این واژه مِهان خوانده شود به معنی بزرگان می باشد
ریشه: فارسی

مهاندخت /mahaandokht/
معنی: ماه دخت، دختر ماه، زیبارو
ریشه: فارسی

مهبان /mahbaan/
معنی: (مَه = ماه + بان (پسوند محافظ یا مسئول))، (به مجاز) زیبا و مهتاب رو
ریشه: فارسی

مهپاره /mahpaare/
معنی: ماه پاره، کنایه از زیبا و خوشگل
ریشه: فارسی

مهتاب /mahtaab/
معنی: نور آرام ماه
ریشه: فارسی

مهتابان /mahtaabaan/
معنی: ماه تابان، ماه درخشان
ریشه: فارسی

مهتاج /mahtaaj/
معنی: زیبای زیبایان
ریشه: فارسی

مهتد /mohtad/
معنی: هدایت یافته
ریشه: عربی – قرآن

مهد /mahd/
معنی: گهواره
ریشه: عربی – قرآن

مهدا /mahdaa/
معنی: اول شب، پاسی از شب، آرامش شب
ریشه: عربی

مهدیا /mahdiaa/
معنی: (مهدی = هدایت شده + ا (اسم ساز))، دختر هدایت شده
ریشه: فارسی

مهدیس /mahdis/
معنی: مانند ماه، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

مهدیسا /mahdisaa/
معنی: منسوب به مَهدیس
ریشه: فارسی

مهذبه /mohazzabe/
معنی: زن پاکیزه گشته، پیراسته، تربیت شده
ریشه: عربی

مهر بانو /mehrbaanoo/
معنی: بانوی مهربان و با محبت
ریشه: فارسی

اسم دختر با م جدید و بامعنی

اسم دختر با مهر

مهرا /mehraa/
معنی: (مهر+ ا (پسوند نسبت))، منسوب به مِهر، مِهر
ریشه: فارسی

مهرابه /mehraabe/
معنی: دارنده‌ جلوه‌ی آفتاب و کسی که تابش مهر دارد
ریشه: فارسی

مهراسا /mehraasaa/
معنی: مانند خورشید
ریشه: فارسی

مهرافروز /mehrafruz/
معنی: روشنایی دهنده خورشید
ریشه: فارسی

مهرافزون /mehrafzoon/
معنی: آنکه مهر و محبت بیافزاید
ریشه: فارسی

مهرافشان /mehrafshaan/
معنی: مهربان
ریشه: فارسی

مهرالنساء /mehronesaa/
معنی: مورد مهر و محبت و توجه زنان، مهر + النساء
ریشه: عربی

مهران دخت /mehraandokht/
معنی: دختر مهران، دختر دارنده‌ مهر و محبت، دختر مهربان
ریشه: فارسی

مهرانگیز /mehrangiz/
معنی: برانگیزاننده‌ محبت و دوستی
ریشه: فارسی

مهرانه /mehraane/
معنی: (مِهران + ه (پسوند نسبت))، منسوب به مِهران، مهربان
ریشه: فارسی

مهرانوش /mehraanoosh/
معنی: محبت جاوید، مهر و محبت جاویدان
ریشه: فارسی

مهراوه /mehraave/
معنی: مرکب از مهر (محبت یا خورشید) + اوه (پسوند شباهت)
ریشه: فارسی

مهرآذین /mehraazin/
معنی: در آیین و روش مهربانی و محبت، دارای آیین و رسم مهربانی و محبت، مهرورز، با محبت، مهربان
ریشه: فارسی

مهرآفاق /mehraafaagh/
معنی: (مهر= مهربانی و محبت + آفاق = گیتی، جهان، زمانه، روزگار)، (به مجاز) مهربان و با محبت
ریشه: فارسی

مهرآفرین /mehraafarin/
معنی: آفریننده‌ مهر و محبت و دوستی
ریشه: فارسی

مهرآگین /mehraagin/
معنی: آکنده از مهر و محبت، مهر + آگین
ریشه: فارسی

مهرآمیز /mehraamiz/
معنی: دوستانه، همدل
ریشه: فارسی

مهرآور /mehraavar/
معنی: دوستی ورزنده، ابراز محبت کننده
ریشه: فارسی

مهربان /mehrabaan/
معنی: دارای محبت و عاطفه
ریشه: فارسی

مهرجهان /mehrjahaan/
معنی: (مهر = خورشید + جهان)، خورشیدِ عالم، آفتابِ عالم تاب، (به مجاز) زیبا رو
ریشه: فارسی

مهرچهر /mehrchehr/
معنی: آنکه چهره‌ای مهربان دارد
ریشه: فارسی

مهرچین /mehrchin/
معنی: برگزیننده مهر یا نور
ریشه: فارسی

مهرخ /mahrokh/
معنی: آن که دارای رخساری چون ماه است
ریشه: فارسی

مهررخسار /mehrrokhsaar/
معنی: آن که صورتش چون ماه زیبا است
ریشه: فارسی

مهرسا /mehrsaa/
معنی: (مهر = خورشید + سا (پسوند شباهت))، مثل خورشید، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

مهرک /mehrak/
معنی: خورشید کوچک، زیبا و درخشان، مهر و محبت
ریشه: فارسی

مهرگل /mehrgol/
معنی: (مهر = خورشید + گل)، گل آفتاب، گل آفتاب گردان، (به مجاز) زیبا و لطیف
ریشه: فارسی

مهرناز /mehrnaaz/
معنی: نام خواهر کیکاووس که وی را به همسری رستم داده بودند، خورشید ناز
ریشه: فارسی

مهرنسا /mehrnesaa/
معنی: خورشید زنان، (به مجاز) زیباروی در میان زنان
ریشه: فارسی – عربی

مهرنگار /mehrnegaar/
معنی: خورشید زیباروی
ریشه: فارسی

مهرنوش /mehrnoosh/
معنی: زیبا، جاوید و همیشگی
ریشه: فارسی

مهرنیا /mehrniaa/
معنی: (مهر = مهربانی، محبت + نیا)، از نژادِ مهربانان، (به مجاز) مهربان و با محبت
ریشه: فارسی

مهرو /mahroo/
معنی: ماه رو، (به مجاز) زیبا رو
ریشه: فارسی

مهروز /mahruz/
معنی: ماه روز، ماهی که در روز نمایان است، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

مهروی /mahrooi/
معنی: ماه رو، زیبارو
ریشه: فارسی

مهرویه /mahrooye/
معنی: منسوب به مهر و محبت
ریشه: فارسی

مهری /mehri/
معنی: منسوب به مهر
ریشه: فارسی

مهرین /mehrin/
معنی: منسوب به مهر
ریشه: فارسی

مهرینه /mehrine/
معنی: منسوب به مهر
ریشه: فارسی

مهسان /mahsaan/
معنی: مهسا، مانند ماه، زیبا
ریشه: فارسی

مهست /mahast/
معنی: بزرگوار، محترم
ریشه: فارسی

مهستا /mahsetaa/
معنی: (مهست = بزرگترین، مهمترین + ا (پسوند نسبت))، (به مجاز) دختر بزرگتر و مهمتر، دارای قدر و مرتبه عالی.
ریشه: فارسی

مهستی /mahasti/
معنی: ماه خانم
ریشه: فارسی

مهسیما /mahsimaa/
معنی: ماه رو، ماهرخ، زیبا
ریشه: فارسی

مهشید /mahshid/
معنی: مهتاب، روشنایی ماه
ریشه: فارسی

مهفام /mahfaam/
معنی: (مَه = ماه + فام (پسوند به معنی رنگ))، به رنگ ماه، به رنگ مهتاب، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

مهکامه /mahkaame/
معنی: منسوب به مهکام، (به مجاز) آرزوی زیبای روی
ریشه: فارسی

مهگل /mahgol/
معنی: (مَه = ماه + گل)، گلِ ماه، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

مهلار /mahlaar/
معنی: نام رای هند در کتاب طوطی نامه
ریشه: فارسی

اسم دختر با م باکلاس و زیبا

اسم دختر با م یا میم

مهلقا /mahlaghaa/
معنی: ماه رو، ماه روی، ماه لقا، کنایه از زیبارو(ی) است
ریشه: فارسی

مهنا  /mahnaa/
معنی: گوارا و خوش
ریشه: فارسی

مهناز /mahnaaz/
معنی: ماه ناز
ریشه: فارسی

مهنور /mahnoor/
معنی: (مه = ماه + نور) نورِ ماه، (به مجاز) زیبارو
ریشه: فارسی

مهنیا /mahniaa/
معنی: آن که نیاکان و اجدادش از بزرگان و سروران است، بزرگ زاده
ریشه: فارسی

مهوار /mahvaar/
معنی: مانند ماه زیبا
ریشه: فارسی

مهوش  /mahvash/
معنی: مانند ماه، خوشگل
ریشه: فارسی

مهوند /mahvand/
معنی: مانند ماه زیبا
ریشه: فارسی

مهیا /mahyaa/
معنی: بزرگ
ریشه: زبان باستانی – اوستا

مهیاس /mahyaas/
معنی: (مَه = ماه + یاس)، ماهی که چون گل یاس است، یاسی که چون ماه است، (به مجاز) زیباروی و با طراوت
ریشه: فارسی

مهیسا /mahisaa/
معنی: مهسا
ریشه: فارسی

مهیمن /mohimen/
معنی:  آگاه به حاضر و غایب، از نامها و صفات خدا
ریشه: فارسی

مهین /mahin/
معنی: بزرگ، بزرگتر
ریشه: فارسی

مهین بانو /mahanbaanoo/
معنی: بانوی بزرگ و زیبا
ریشه: فارسی

مهینزاد /mahinzaad/
معنی: ماهزاد، زیبارو
ریشه: فارسی

مهینفر /mahinfar/
معنی: دارنده شکوه و درخشندگی ماه
ریشه: فارسی

مهینه /mahine/
معنی: منسوب به ماه
ریشه: فارسی

موتون /motun/
معنی: دهندگان
ریشه: عربی – قرآن

موثق /movasagh/
معنی: مورد اطمینان، معتمد
ریشه: عربی – قرآن

موج /moj/
معنی: خیزاب، تلاطم آب
ریشه: عربی – قرآن

موجلا /mojelaa/
معنی: زمان دار
ریشه: عربی – قرآن

مودت /mavaddt/
معنی: دوستی، محبت
ریشه: عربی – قرآن

موده /mavaddah/
معنی: مهربانی و دوستی، دوست داشتن
ریشه: عربی – قرآن

موذن /moazen/
معنی: آواز دهنده
ریشه: عربی – قرآن

مورا /mooraa/
معنی: درهم شدن
ریشه: عربی – قرآن

موزون /mozoon/
معنی: سنجیده
ریشه: عربی – قرآن

اسم دختر با م خاص

اسم دختر با م خاص و دوست داشتنی

موژان /mozhaan/
معنی: چشم خمار و پر کرشمه، غنچه نرگس
ریشه: فارسی

موسع /mose/
معنی: توانگر
ریشه: عربی – قرآن

موعد /maued/
معنی: زمان و مکان وعده
ریشه: عربی – قرآن

مولوده /moloode/
معنی: مؤنث مولود
ریشه: عربی

مولی /maulaa/
معنی: سرور، سرپرست، بعضا از اسماءحسنی
ریشه: عربی – قرآن

مونیکا /moonikaa/
معنی: مشاور
ریشه: بین المللی – لاتین

موهبت /moohebat/
معنی: هر چیز ارزشمندی که به کسی بخشیده میشود یا او از آن بهره‌مند است
ریشه: عربی

میبو /meyboo/
معنی: دارای بوی شراب
ریشه: فارسی

میترا /mitraa/
معنی: خورشید، مظهر دوستی و محبت و روشنایی
ریشه: فارسی

میترادخت /mitraadokht/
معنی: دختر خورشید
ریشه: فارسی

میچکا /michkaa/
معنی: گنجشک، به روسی: خرس، میخائیل
ریشه: اقوام ایرانی – کردی

میدیا /midia/
معنی: همسر آخرین شاه ماد
ریشه: فارسی

میراندا /miraandaa/
معنی: ماه
ریشه: بین المللی – اسپانیایی

میرزا /mirzaa/
معنی: امیرزاده، کاتب، نویسنده
ریشه: فارسی

میزان /mizaan/
معنی: معیار و میزان، ترازو
ریشه: عربی – قرآن

میسا /misaa/
معنی: زنی که با برازندگی و تکبّر راه می رود، متکبر و با تبختر راه می رود
ریشه: عربی

میشکا /mishkaa/
معنی: در گویش مازندرانی به معنای گنجشک
ریشه: فارسی

میشل /mishel/
معنی: میشائیل، میکائیل، مثل خدا
ریشه: بین المللی – فرانسوی

میکال /mikaal/
معنی: نام فرشته ای، نام همسر داود پیامبر
ریشه: عربی – قرآن

میگل /meygol/
معنی: (می = شراب + گل)، (به مجاز) زیبا و مست کننده
ریشه: فارسی

مینا /minaa/
معنی: مرغ مقلد، مرغ مینا، گلی معمولاً سفید، نوعی شیشه رنگی به ویژه سبز که از آن انواع ظروف میسازند.
ریشه: فارسی

مینادخت /minaadokht/
معنی: دختر مینا
ریشه: فارسی

میناوش /minaavash/
معنی: به رنگ مینا
ریشه: فارسی

مینو /minoo/
معنی: جهان معنوی، بهشت
ریشه: فارسی

مینوزاد /minoozaad/
معنی: زاده بهشت، زیبا و پاک
ریشه: فارسی

مینوش /meinoosh/
معنی: نوشنده می، می نوشنده
ریشه: فارسی

مینوفر /minoofar/
معنی: دارای فر و شکوه بهشتی
ریشه: فارسی

میهن تاج /mihantaaj/
معنی: تاج کشور، میهن + تاج
ریشه: فارسی

میهن دخت /mihandokht/
معنی: دختر برگزیده میهن
ریشه: فارسی

 

سخن آخر

آیا اسم دختر با م دیگری سراغ دارید که در این لیست از قلم افتاده باشد؟ در پایین همین صفحه نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

شما همچنین می توانید در صورت دلخواه، دیگر فهرست های نام ما را در مطالب اسم دختر با الف، اسم دختر با ب، …، اسم دختر با ف، اسم دختر با ک، اسم دختر با گ، اسم دختر با ل و … در بخش انتخاب اسم سرویس مادر و کودک دنبال کنید و از بین آنها اسمی مناسب برای دختر دلبندتان انتخاب کنید.

نظری ثبت نشده است

Leave a reply

انگیزه
Register New Account
عضویت در سایت
Reset Password
Compare items
  • Total (0)
Compare