داستان تولد امام زمان (عج)، روایتی جالب از زبان عمه ایشان

اعمال روز نیمه شعبان و ولادت امام زمان

امام مهدی (ع) دوازدهمین امام شیعیان و امام زنده هستند؛ در روایتی از پیامبر (ص) آمده است که «مهدی از فرزندان من است، اسم او اسم من و کنیه‌اش کنیه من است». داستان تولد امام زمان (ع) از معجزه‌های الهی است که دلیلی محکم بر حقانیت ایشان است.

در این مطلب می‌خواهیم داستان شیرین تولد امام زمان (ع) را از زبان عمه محترمشان حکیمه خاتون برای شما عزیزان بیان کنیم.

 

داستان تولد امام زمان (ع)

تولد امام زمان (ع) در شرایطی غیر عادی و کاملا مخفیانه انجام شده است. به همین دلیل تنها افراد کمی که در مراسم تولد ایشان حضور داشتند می‌توانستند داستان این تولد را برای دیگران بیان کنند. یکی از این افراد عمه امام زمان (ع) به نام حکیمه خاتون بود. ایشان داستان تولد امام زمان (ع) را این گونه تعریف می‌کند: « امام حسن عسگری(ع) در شب نیمه شعبان شخصی را به دنبال من فرستادند و از من خواستند که برای افطار نزد ایشان بروم. وقتی دلیل را پرسیدم آن شخص گفت امام حسن عسگری (ع) فرموده‌اند امشب خدا حجتش را آشکار می‌کند و به دنیا می‌آید. به خانه امام رفتم و از او پرسیدم که مادر این مولود کیست؟ فرمودند: نرجس خاتون. به ایشان گفتم من آثاری از بارداری در نرجس خاتون ندیده‌ام، حضرت فرمود: موضوع همین است که گفتم.

من در حالى که نشسته بودم، نرجس آمد و کفش مرا از پایم بیرون آورد و فرمود: بانوى من حالتان چطور است؟ گفتم: تو بانوى من و خانواده‌ام هستى. او از سخن من تعجب کرد و ناراحت شد و فرمود: این چه سخنى است؟ گفتم: خداوند در این شب به تو فرزندى عطا مى‌کند که سرور و آقاى دنیا و آخرت خواهد شد. نرجس خاتون از این سخن من خجالت کشید.

عمه امام می‌گوید: بعد از خوردن افطار و خواندن نماز عشا من به رختخواب رفتم. نیمه‌های شب برای خواندن نماز شب بلند شدم و بعد از ادای نماز شب و انجام تعقیبات دوباره به خواب رفتم و مدتی بعد دوباره بیدار شدم و دیدم نرجس خاتون بدون هیچ اثری از بارداری بلند شده است و نماز شب می‌خواند. به بیرون از خانه رفتم تا ببینم آیا خورشید طلوع کرده است یا هنوز هنگام شب است؟ دیدم فجر اول طلوع کرده است و نرجس در خواب است.

در این حال، به ذهنم خطور کرد که چرا حجت خدا آشکار نشد؟! میلاد امام زمان (ع) نزدیک بود، شکى در دلم ایجاد شد که ناگهان امام حسن عسکرى (ع) از اتاق مجاور صدا زدند: اى عمه! شتاب مکن که موعود نزدیک است. من مشغول خواندن سوره «الم سجده» و «یس» شدم. در این هنگام ناگهان نرجس خاتون با ناراحتى از خواب بیدار شد. من او را به سینه چسباندم و نام خدا را بر زبان جارى کردم.

امام حسن عسکرى (ع) فرمود: سوره‌ى قدر را برایش بخوان. آن سوره را خواندم و از نرجس پرسیدم: حالت چطور است؟ گفت: آن‌چه مولایت فرموده بود ظاهر شد. من دوباره سوره‌ى قدر را خواندم. کودک نیز در شکم مادر، همراه من سوره‌ى قدر را خواند.

در این هنگام پرده‌ى نورى میان من و نرجس خاتون کشیده شد و ناگهان متوجه شدم که کودک و حجت خداوند متولد شده است. وقتی پرده را از روى نرجس برداشتم، آن نوزاد نورانی سر به سجده گذاشته و مشغول ذکر خدا بود. هنگامى که او را بغل کردم، دیدم بر خلاف نوزادان تازه متولد شده دیگر، کاملا پاک و پاکیزه است. در این موقع حضرت امام حسن عسکرى (ع) صدا زدند: عمه! فرزندم را نزد من بیاور.

وقتى نوزاد را نزد حضرت بردم وى را در آغوش گرفت و بر دست و چشم کودک دست کشید و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و فرمود اذان گفتن در گوش امام زمان. فرزندم! سخن بگو! پس آن طفل گفت «اشهد انّ لا اله الا الله و اشهد انّ محمداً رسول الله» پس از آن به امامت امیرالمؤمنین (ع) و سایر امامان معصوم (ع) شهادت داد و چون به نام خود رسید فرمود: «اللهم انجزلى وعدى و اتمم لى امرى و ثبت و طأتى واملاء الارض بى عدلا و قسطاً» «پروردگارا! وعده‌ى مرا قطعى گردان و امر مرا به اتمام رسان و مرا ثابت قدم بدار و زمین را به وسیله‌ى من از عدل و داد پر کن.»

اللهم عج لولیک الفرج

بقیه الله خیر لکم ان کنتم مومنین

روایتی دیگر درباره میلاد امام زمان (ع)

در روایت دیگرى از کتاب معروف شیعه بحارالانوار، جلد ۵۱، صفحه ۱۹ و همچنین کتاب منتهی الآمال جلد ۲، صفحه ۲۵۸ آمده است که حکیمه خاتون می‌فرمایند:  چون حضرت مهدى (ع) متولّد شد، نورى از او ساطع گردید که به آفاق آسمان پهن شد و مرغان سفید را دیدم که از آسمان به زیر مى‌آمدند و بال‌هاى خود را بر سر و روى و بدن آن حضرت مى‌مالیدند و پرواز مى‌کردند. پس امام حسن عسکرى (علیه السلام) مرا آواز داد که اى عمه! فرزند را برگیر و نزد من بیاور، چون برگرفتم، او را ختنه کرده و ناف بریده و پاک و پاکیزه یافتم و بر ذراع راستش نوشته شده بود: «جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقاً»

اوضاع سیاسی در زمان تولد امام زمان (ع)

در زمان تولد امام زمان (ع) شرایطی غیر عادی وجود داشت. در مورد امامان قبل از ایشان بیشترین مخالفت و دشمنی از زمانی شروع می‌شد که امام خودشان یا پدرشان بصورت آشکارا امامتشان را اعلام می‌کردند؛ اما درمورد امام زمان این موضوع کمی متفاوت بود. قبل از اینکه ایشان به دنیا بیایند خلفای عباسی این حدیث را از رسول اکرم شنیده بودند که می‌فرمایند: “آن که ستمگران را نابود و زمین را پر از عدل و داد مى‌کند، فرزند امام حسن عسکرى (علیه السلام) است.”

بنابراین ترس و واهمه عجیبی از حضور امام زمان داشتند. همچنین شنیده بودند که او فرزند امام عسگری است. به همین دلیل مانند حضرت موسی که فرعون دستور کشتن همه فرزندان پسرش را داده بود و مراقب بود فرزند پسری متولد نشود، خلفای عباسی در کمین بودند که اجازه ندهند امام عسگری فرزنددار شود. در این شرایط سخت و خفقان به خواست خداوند و با معجزه الهی حضرت مهدی (عج) در سپیده دم جمعه، نیمه شعبان، سال ۲۲۵ هـجری قمری و ۸۶۹ میلادی در سامرا چشم به جهان  گشودند.

داستان ولادت امام زمان (ع) کودکانه

السلام علیک یا صاحب الزمان

سخن آخر

در پایان امیدواریم از این داستان لذت برده باشید و هرچه زودتر شاهد فرج قائم آل محمد(ص) و منجی بشریت باشیم. شما نیز اگر روایت زیبایی از داستان تولد امام زمان (ع) با منبع موثق می‌شناسید، در پایین همین صفحه برای ما بنویسید.

همچنین پیشنهاد می‌کنیم حتما مجموعه‌ شعر امام زمان را نیز در انگیزه بخوانید.

نظری ثبت نشده است

Leave a reply

انگیزه
Register New Account
عضویت در سایت
Reset Password
Compare items
  • Total (0)
Compare