انگیزه های جذاب زندگی

بهترین اشعار طالب آملی ؛ سروده‌های شاعری غم‌دیده و در غربت

طالب آملی را با کدام‌یک از اشعاری که از او خوانده یا شنیده‌اید به یاد دارید؟ شاید هم طالب را تنها به‌عنوان شاعر سبک هندی بشناسید. محمد طالب آملی (۹۹۴ – ۱۰۳۶ ه.ق) در آمل به دنیا آمد اما سفرهای طولانی داشت و در شهرهای کاشان، اصفهان، مشهد، مرو، قندهار، کشمیر و لاهور زندگی کرد و آخر در لاهور از دنیا رفت. او بیشتر عمرش را در غربت به سر برد و اشعار غمگین زیادی در این‌باره دارد تا جایی که به شاعری مظلوم و غم‌دیده مشهور است. طالب آملی شعرهای زیادی به زبان فارسی و مازندرانی شعر سروده و اشعارش سرشار از خیال‌پردازی و تمثیلات زیبا هستند. در این مطلب بهترین اشعار طالب آملی را گردآوری کرده‌ایم و به مخاطبان انگیزه تقدیم می‌کنیم.

 

تک‌بیت‌های ناب طالب آملی

از آن طرف که تویی راه آرزو بسته است
وزآن طرف که منم پای جستجو بسته است

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

بیگانه ذوق است در این سلسله مجنون
من دانم و من، لذت بی‌پا و سری را

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

دلِ خود چون به سر زلف تو دیدم گفتم
ای خوش آن دم که پریشان به پریشان برسد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

دلا چه دیده فروبسته‌ای؟ سپیده دمید
سری برآر که خوش عالمی‌ست عالمِ صبح

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

نامه بنویسم و خود از پی قاصد بروم
آن قدر صبر ندارم که خبر گردد باز

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

هر کس به باغ دهر گلی یافت چیدنی
من چیدنی‌تر از گل حسرت نیافتم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

محبت بین که گر بادی وزد بر کاکل شمعی
ز غیرت خویش را پروانه چون هندو بسوزاند

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

امروز چون متاع گرانمایه کم‌بهاست
ارزانی‌ام دلیل بُوَد بر گرانی‌ام

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

نسیمی در گذار است ای هواجویان کنعانی
ببوییدش مبادا دزد بوی پیرهن باشد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

برای عزت مکتوب او به دست آرید
فرشته‌ای که به مرغان نامه‌بر ماند

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

خانه شرع خراب است که ارباب صلاح
در عمارت‌گری گنبد دستار خودند

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

طالب، غبار غم بنشان کاین سبوی می
در چشم من عزیزتر از افسر کی است

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

چون زلف و نغمه هر دو پریشان، نکوترند
طالب، چو می‌زنی نفسی، بلبلانه‌تر

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

طالب، آن رندِ قدح نوشم که بهر امتحان
گر رگ جانم گشایی، خون تاک آید از او

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

طبعم کدورت از می بی‌غش گرفته است
پیراهنم ز بوی گل آتش گرفته است

تک‌بیت‌های عاشقانه طالب آملی

گفتی که از نهان دلت باخبر نِیَم
تو در دلی کدام نهان بر تو فاش نیست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

مرگ را همسنگ با هجران مدان ای دل که من
بارها سنجیده‌ام مردن یکی هجران صد است

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

مُردم ز رشک چند ببینم که جام می
لب بر لبت گذارد و قالب تهی کند

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

سوی چمن چو آب روان شو که غنچه‌ها
چون ماهیان تشنه دهان باز کرده‌اند

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

با چنین چهره که امروز تو آراسته‌ای
هر که آیینه به دست تو دهد دشمن توست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

چنان ز روی تو در نور خورده غوطه شبم
که صبح گر بدمد گویم این سیاهی کیست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

دیده سازند خلایق به تماشای تو باز
من حیرت‌زده از شوق دهان باز کنم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

به کویش هرکه را در خاک و خون افتاده می‌بینم
ز راه پیش‌بینی گریه‌ام بر خویش می‌آید

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

در دل هیچ‌کس ندارم جای
آرزوی هلاک را مانم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

گر دل، دل من است به تنها بیا بگیر
این ملک را به زحمت لشکر چه حاجت است

بهترین اشعار طالب آملی

تک بیتی عاشقانه

گلچین تک‌بیتی غمگین از طالب آملی

در کارخانه تو نیایم به هیچ کار
یا رب چه بود مصلحت آفریدنم؟

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

لب از گفتن چنان بستم که گویی
دهان بر چهره زخمی بود و به شد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

تو در خیالی و زیبد که تا سپیده صبح
دریچه غم بر رخِ سحر بندم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ما که ویران‌شدگانیم بدین دلشادیم
که جهانی شده آباد ز ویرانی ما

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

آن طفل یتیمم که ز بس بی‌کسم، از باد
دریوزه کنم جنبش گهواره خود را

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

به حشر، تن به جحیم افکنم نخستین گام
دل و دماغ رسن‌بازی صراطم نیست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

تا مژه بستیم قیامت رسید
مرگ چه خواب سبکی بوده است

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

جان به لب دارم و تلخ است دهان پنداری
حرف شیرینی جان هم غلط مشهورست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

مانع ریزش این گریه نمی‌دانم چیست
که جگر بر مژه می‌آید و برمی‌گردد

بهترین اشعار طالب آملی

دوبیتی‌های ناب طالب آملی

همدوش فلک شدم مبارک بادم
همراز ملک شدم مبارک بادم

درویش صفت آمده بودم به وجود
درویش‌ترک شدم مبارک بادم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

از بیم تو آه شعله خس‌پوشی‌ست
وز شوق تو هر چاک جگر آغوشی‌ست

از برق تجلی تو بر طور دلم
هر ذره شوق موسی مدهوشی‌ست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

خاشاک ز راه عاشقان می‌بارد
غیرت ز نگاه عاشقان می‌بارد

تا حسن تو در دیده دل جلوه‌گرست
خورشید ز آه عاشقان می‌بارد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

کو دست که قفل استخوان بگشاییم
در هر بن مو راه روان بگشاییم

در هم شکنیم تار و پود تن زار
وین رشته ز پای مرغ جان بگشاییم

رباعیات عاشقانه طالب آملی

مجنون دلم هوای لیلی دارد
سر در ره کوچه تمنی دارد

از لمس و نظاره زود سیرست اما
در خوردن بوسه جوع کلبی دارد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ای نخل، قدت به ناز هم‌دوشی داشت
لعل تو به رنگ می هم‌آغوشی داشت

در جنبش پیراهنت از خود رفتم
بوی تو مگر داروی بیهوشی داشت

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ای میل ملاقات کفت سوی حنا
وی دست‌خوشت رنگ گل و بوی حنا

تا رخ به کف پای تو سود از غیرت
نتوانم دید رنگ بر روی حنا

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ای عشق به کشورم فتور افکندی
شیرین به دلم شدی و شور افکندی

در آتش صبرم چو بخور افکندی
مغزم خوردی و پوست دور افکندی

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

با روی تو شرم باد مهرویان را
با رنگ تو آزرم، گل‌ رویان را

در بزم طراوت تو اطراف عذار
شبنم زده باد یاسمن‌رویان را

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ای صبح تبسم تو را حلقه به گوش
گوهر به لباس سخنت جلوه‌فروش

خود گو که چگونه سر نیاید به سپهر
خورشید که با تو می‌رود دوش به دوش

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

هر لحظه تو را سوی من اندازی هست
با من به زبان نگهت رازی هست

ناز ار نکنی نرنجم از خوی تو هیچ
وآنم که گهی ناز ترا نازی هست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ای تا مژه در کرشمه و ناز نهان
سحری همه تن لیک در اعجاز نهان

در مخزن سینه سال‌ها بتوان داشت
پیکان کرشمه تو چون راز نهان

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

عاشق که شهید بی‌گناهی باشد
در رزم چو پروانه سپاهی باشد

حاشا که سر از تیغ سمندر پیچد
بر تن اگرش جوشن ماهی باشد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

دور از تو ز پیکرم نمودی باقی‌ست
وز آب و گلم گرد وجودی باقی‌ست

بازآی که در فراق جان فرسایت
از آتش زندگیم دودی باقی‌ست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

هجران تو با دلی حزین نتوان گفت
وین قصه به آه آتشین نتوان گفت

یک‌ماهه فراق خاطر بی‌تابان
بر تربت اشتیاق این نتوان گفت

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

هجر آمد و کار خوش‌دلی یک‌سو شد
صد گونه الم نامزد هر مو شد

آیینه دل ز گرد دامان فراق
بی‌نورتر از آینه‌ی زانو شد

بهترین اشعار طالب آملی

اشعار طالب آملی درباره طبیعت

برخیز که سیر باغ را تازه کنیم
وز نکهت می دماغ را تازه کنیم

مستانه به پای گلشن افتیم و سپس
در گل نگریم و داغ را تازه کنیم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

برخیز که رو به گوشه باغ کنیم
گوشی به فغان بلبل و زاغ کنیم

راحت جوییم و درد را رشک دهیم
مرهم طلبیم و داغ را داغ کنیم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

زالیست فلک خانه‌برانداز چو موم
سیمای عداوت ز جبینش معلوم

چون نیش گزنده و چو دندان خون‌ریز
چون زهر کشنده هست و چون ناخن شوم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ای سر، سرِ حرف باده‌نوشی بگشای
در نیش فغان، رنگ خموشی بگشای

بشکفته بهار و عندلیبان جمع‌اند
ای دیده، دکان گلفروشی بگشای

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

این دهر که حاصلش نیرزد به جوی
کشتش همه حنظل است و حنظل دروی

از کهنه و نو نصیب احباب در او
رد کهنی است بر سر داغ نوی

بهترین اشعار طالب آملی

اشعار عرفانی طالب آملی

چندیست که با طبیعتم شوری نیست
وین آینه‌زار قدس را نوری نیست

فیض ازلی کشیده دامان چه کنم
با مبدأ فیاض مرا زوری نیست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

آنم که دلم ز فیض مالامال است
طاووس تجردم مرصع بال است

خم گشته کمان قامت اقبالم
فرداست که ساق عرش را خلخال است

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

مردان ز کثافت هوس پاک روند
زین پای مجردان به افلاک روند

مانند هوا لطافت آموز آن‌گاه
بر آب رو آن‌چنان‌که بر خاک روند

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

با عقل برون ز خویش چون آید کس
باید که به وادی جنون آید کس

صد موزه آهنیش بباید فرسود
تا یک قدم از خویش برون آید کس

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

طالب پر و پایی به سر و سامان زن
مستی طلبی به وادی مستان زن

چون شید عنان کشید بر مشرب تاز
چون زهد سپر فکند به عرفان زن

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

صوفی که درون صاف بود شبگیرش
هنگام دعا به سنگ ناید تیرش

زخمی‌ست دهان بر رخ احرار کریه
الوان غذا مرهم بی‌تأثیرش

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

ماییم که عرش گوشه خلوت ماست
عیسی به تکلف طرف صحبت ماست

ماییم که هر صبح به دریوزه قدر
خورشید جبین‌سای در همت ماست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

تا گشته یقینم که صفت مظهر ذات است
در معرفت ذات دلم محو صفات است

از ورطه میندیش که تا در کف اخلاص
دامان توکل بود امید نجات است

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

من کیستم آخر ز کجا می‌آیم
کآشفته چو طره صبا می‌آیم

مانا که به خواب دیده باشم خود را
خوش در نظر خود آشنا می‌آیم

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

طالب دل و چشمت همگی حیران چیست
شخص طلبت مدام سرگردان چیست

با طبع گذشته از چه‌ای پا در گل
بی‌دامنت آلودگی دامان چیست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

طالب چو رفیق سفرت الله‌ست
همراهی کن که کار خاطرخواهست

گامی بزن و رو به قفا کن کاینک
توفیق قدم بر قدمت آگاهست

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

زاهد که بساط انجمن را شکند
وز توبه دل توبه‌شکن را شکند

آن مایه غیور است که گر از خاکش
سازی خم باده خویشتن را شکند

بهترین اشعار طالب آملی

سه غزل زیبا از طالب آملی

دل عاشق به پیغامی بسازد
خمارآلوده با جامی بسازد

مرا کیفیت چشم تو کافی‌ست
ریاضت‌کش به بادامی بسازد

ندارم ظرف می دل را بگوئید
سفالی بشکند جامی بسازد

قناعت بیش از این نبود که عمری
به جامی دردی‌آشامی بسازد

چو من مرغی نکرده صید ایام
مگر کز زلف او دامی بسازد

دعا گو قحط شو طالب حریفی‌ست
که ایامی به دشنامی بسازد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

از ضعف به هرجا که نشستیم وطن شد
وز گریه به هر سو که گذشتیم چمن شد

جان دگرم بخش که آن جان که تو دادی
چندان ز غمت خاک به سر ریخت که تن شد

پیراهنی از تار وفا دوخته بودم
چون تاب جفای تو نیاورد کفن شد

هر سنگ که بر سینه زدم، نقش تو بگرفت
آن هم صنمی بهر پرستیدن من شد

عشاق تو هر یک به نوایی ز تو خوشنود
گر شد ستمی بر سر کوی تو، به من شد

از حسرت لعل تو ز خون مژه طالب
چندان یمنی ریخت که گجرات یمن شد

〜〜〜〜〜●●●〜〜〜〜〜

بنمود زهر چشم و رُخم زرد کرد و رفت
وین آتشین طلسم مرا سرد کرد و رفت

نگشوده شست چشم کماندارش از کمین
تیر نگاه او ز دلم گرد کرد و رفت

با لشکر شکسته زلف از کمین بتاخت
لختی به جانِ شیفته ناورد کرد و رفت

آورد زیر تیغم و از ننگ خون نریخت
خود را بدین بهانه جوانمرد کرد و رفت

چون طبل شادیم تهی از درد برنیافت
چون نای ماتمم همه تن درد کرد و رفت

عقلم به‌جا و هوش به‌جا، دل به‌جای بود
زین همدمان به‌یک نفسم فرد کرد و رفت

طالب چو دید کز سفر عشق چاره نیست
از نقد عمر فکر ره‌آورد کرد و رفت

بهترین اشعار طالب آملی

سخن پایانی

بهترین اشعار طالب آملی را خواندید که در موضوعات مختلف سروده شده بودند و نگاه او را به جنبه‌های مختلف زندگی نشان می‌دادند. گاه از عشق و گاه از عرفان، گاه از سختی روزگار و گاه از غم و درد شاعر سخن می‌گفتند. با انگیزه همراه شوید و دیدگاهتان را درباره شعرهای طالب آملی با دیگر مخاطبان درمیان بگذارید. در ادامه می‌توانید اشعار مولانا، اشعار کوتاه سعدی، اشعار حافظ، اشعار نظامی و اشعار عطار را بخوانید تا از شعر فارسی لذت بیشتری ببرید.

مطالب زیر را هم ببینید